*به نام عشق که قطره قطره اشک نيمه شبم برای اوست *

من به درماندگی صخره سنگ،

من به آوارگی ابر و نسيم ،

من به سر گشتگی آهو های دشت ،

من به تنهايی خود می مانم .

من در اين شب بلند اسبی ،

اندازه حسرت زندگی ،

گيسوان تو به يادم می ماند.

                                                                                            دوستت دارم   

انتظار واژه ي غريبي است

واژه اي كه روز ها و شايد ماه ها با آن خو گرفته ام

كه چه سخت است انتظار

هر صبح طلوعي ديگر است بر انتظار فردا هاي من

خواهم ماند تنها در انتظار تو

شايد كه بخوانند روزي بر تو عشق مرا .

ديروز در كنار جاده همان جاده اي كه قدمهاي تو را برايم

 به ارمغان مي آورد همان جاده اي كه بارها شاهد رسيدن دو دلدار بود

انتظارت را مي كشيدم تا شايد بار ديگر دست در دست هم

پا به پاي هم در انتهاي همان خيابان پاييزي بوي بهار را استشمام كنيم

… نمي داني چقدر انتظارت را كشيدم نگاهم را به انتهاي بي نهايت

 دوختم تا شايد جاده از دور دست از انتهاي بي نهايت قدمهاي تو

را فرياد كند حتي به انتظار تو ماندن نيز برايم لذت بخش بود 

 افكارم را به سوي گذشته پرواز داده بودم ..چقدر زيبا بود آن

روزهايي را كه در كنار همين خيابان پاييزي در باغ نگاهم

 شكوفه هاي بهاري را كاشتي

آن روزهايي را كه با حرف هايت مرا به عرش مي رساندي 

 با گرماي دستهايت دستهاي لرزانم را به آرامش مي رساندي

واي ! آن روز را بياد داري … آن بدرقه باشكوه را مي گويم

 با لبانت بر لبانم غنچه عشق را كاشتي و با دستانت كه اينبار به لرزش

 افتاده بود بدرقه ام كردي

انگار مي دانستي كه شايد آخرين خداحافظي باشد شايد …

نه چه مي گويم … من هم چنان به انتظارت خواهم ماند

در كنار همين خيابان |ــــــــــ|

کاش بودی و میدی که چشمانم چطور در انتظار

آمدنت به جاده خیره مانده و قدمهای عابران را نظاره گر است

و میگردد تا شاید قدمی آشنا به بلندای گامهای تو بیابد

تا که بر قامت این گامها استواری تو را بیند

آری، تو را که اینگونه دلم را اسیر خود کردی

تو که اینگونه مرا به انتظار نشاندی

سفر کردی که با اولین بهار باز گردی

اما.......

هنوز هیچ بهاری مژده آمدنت را برایم به ارمغان نیاورده.....

خوب گوش كن :
                                 وقتي نيست وفا

اين نيلوفر شكستته چه آرام زير پاي غرور مي ميرد

                                  و هيچ كس صداي پر پر شدن آن را نمي شنود
اما ....

وقتي كه بيايي دگر اين محبت را نمي توان در گورستان

                                   نا مهرباني ها و غريبي ها دفن كرد ...

يادت باشه....گاهي وقتا مثلاً آخر شب که مي خواي بخوابي يه دل تنهايي هست که يکم اونور تر از تو مي تپه واسه تو....
يادت باشه که فقط تو بودي که تونستي وارد قلبم بشي بدون اينکه قفلشو بشکني....
يادت باشه  من هر شب با اسمت هم صدا مي شم و تو روياهام با تو حرف مي زنم تا سبک شم تويي که حتي يادت و خيالت هم آرامش بخشه...
هيچ مي دوني که وقتي يه کوچولو ازم دور ميشي من چقدر غصه دار ميشم؟ اون موقع است که چشماي غمگينم دنبال چشماي سياه قشنگت مي گرده که با هر بار نگاه کلي انرژي ازشون دريافت کنه...دستام دنبال دستاي مهربونت مي گرده تا احساست کنه...بدونه که هستي...هميشه مي موني ...خودت مي دوني که اين واژه ها نمي تونن اون چيزي که تو عمق وجودمه ابراز کنن...وقتي مي خوام از تو بنويسم نه تنها واژه ها در مقابلت کم ميارن ...بلکه حتي به احترام حضور سبز و مهربونت سر تعظيم در مقابلت خم مي کنند...

دوستت دارم تا ابد

موجی بودم ولی خاموش و خسته

قایقی بودم ولی به گل نشسته

خورشیدی بودم ولی در دستان غروب نشسته

رودی بودم روان ولی در پشت سد به گریه نشسته

مردابی بودم که به بخار شدن نشسته

زمینی بودم سر سبز ولی با قطع شدن باران مهرت

کویری خشک و سوزان شدم

شاید هم هیچ نبودم

ولی عاشق تو بودم

و حالا کسی هستم به انتظار تو نشسته....

آسمونها زیر پامه اگه با تو رو زمینم

من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی

ای دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی

خمار مستی

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

چه حکایت از فراقت که نداشتم ولکن

تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی

نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به

که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی

دل دردمند ما را که اسیر توست یارا

به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی

برو ای فقیر دانا به خدای بخش ما را

تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی

دل هوشمند باید که به دلبری سپارد

که چو قبله ایت باشد به از آن که خودپرستی

چو زمام بخت و دولت نه به دست زهد باشد

چه کنند جز زبونی نکنند و زیر دستی

 گله از فراق یاران و جفای روزگاران

نه  طریق توست ((مری جون)) سر خویش گیر و رستی

                     تقدیم با نهایت عشق به بهترین دوستم عسل بانو

خدا کنه یه روز قسمت ما بشه!

دوستت دارم به ۲۳ زبان

English : I Love You
Italian : Ti amo
German : Ich liebe Dich
Turkish : Seni Seviyurum
French : Je t'aime
Greek : S'ayapo
Spanish : Te quiero
Hindi : Mai tumase pyre karati hun
Arabic : Ana Behebbak
Iranian : Man doostat daram
Japanese : Kimi o ai shiteru
Yugoslavian : Ya te volim
Korean : Nanun tangshinul sarang hamnida
Russian : Ya vas liubliu
Romanian : Te iu besc
Vietnamese : Em ye^u anh
Ukrainian : Ja tebe koKHAju
Tunisian : Ha eh bak
Syrian/lebanese : Bhebbek
Swiss-German : Ch'ha di ga"rn
Swedish : Jag a"Iskar dig
Africans : Ek het jou liefe
Bavarian : I mog di narrisch gern

ولی خودمونیم. اگه همه زبونای دنیا رو هم بلد باشم نمیتونم بگم که چقدر دوست دارم !

برق چشمای خوشگلت تنها دلیل زنده بودنمه الهام!

بی تو مهتاب

شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم.

در نهنخانه جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید, عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام.

واقعا" خوش به حال ما!!!!!!!!!

                                                 تقدیم به یاس قشنگم الهام

تو رفتی و من مردم!

چه دنیای نامردی!

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

                                          خوشا مردن خوشا از عاشقی مردن!

 كسی كه مهربانی چشمانش را بسان زلال جويباران و صفای دلش را بسان قرص نان ميان همه قسمت ميكرد.

 دلم برای كسی تنگ است؛

 
 كسی كه دلی برای شنيدن نجواهای شبانه من داشت و لحنی آرام برای نوازش موهايم.

 دلم برای كسی تنگ است؛

 دلم برای كسی تنگ است؛

 دلم برای كسی تنگ است؛

 
 كسی كه طراوت و شميم بهاران را با ترنم باران پائيزان، بطوراعجاب انگيزی درهم مي آميخت.

 دلم برای كسی تنگ است؛

 دلم برای كسی بسيار تنگ است؛

 كسی كه زندگانی من است.

 كسی كه دوستش دارم

                                       عاشقانه .

 هميشـــــــه  

                            تا ابــــــــد 

                                             تاخود خداونـــــد.

کسی که تنها یادگارم از او این عکسه.

همه بهار رو بعد از تو شناختن

                            شب یلدا رو از موی تو ساختن.

همونها که ستاره نام گرفتن,

                            از اون چشمای تو الهام گرفتن.

                               دوستت دارم عزیزم